Tasavvuf
Tasavvuf, İslam’ın bir hayat sistemi, bir dünya görüşü olarak insan tarafından bütün varlığını vererek yaşanması olayıdır. Bu itibarla İslami terminolojide tasavvufla ahlak kelimeleri bir bakıma eş anlamdadır. Tasavvuf gaye olarak insanı olgunlaştırmayı ve yaradanına manen yaklaştırmayı öngörür. Tasavvufa göre insan nefsinin mertebeleri vardır. En aşağı nefs ” nefs-i emmare”, yani kötülükleri çok emreden nefistir. Bu derecedeki insanlar ilahi hakikatleri inkar edenlerdir ki, insan kılığındaki hayvanlar durumundadırlar. Bundan sonra ” nefs-i levvame ” derecesi gelir. Bu derecedeki insan , hayvani nefsinin kötülüğünü anlayıp idrak ederek onu çokça kötüleyen kişidir. Daha sonrada sırasıyla nefs-i mülheme, nefs-i daradiye, nefs-i marziye , nefs-i mutmaine ve nefs-i kamile gelir.