Seci

Cümlelerin veya bir cümle içinde birden çok kelimenin sonlarındaki ses benzerliğine denir. Nesirde kullanılan bir çeşit kafiyedir. Secili nesre müsecca adı verilir. Arap edebiyatından Türk edebiyatına geçmiştir. Seci nesre musiki vermesi bakımından önemlidir.
Divan edebiyatının esas unsurlarından sayılan seci, ifade içindeki durumuna göre çeşitli sınıflandırmaya tabi tutulur. Eskiler Mutarref seci, Mütevazin seci , Murassa seci, Recaizade Mahmud Ekrem de Mutlak seci, Mukayyed veya Rabti seci diye bölümlere ayırmışlardır.

Mutlak seci: Cümle aralarında bulunur. Bir kelimeyle birbirine bağlanmaz.

Mukayyed seci veya Rabti seci: cümlelerin sonunda yer alır. Aralarında bir kelime ile bağ kurulur.

Ayrıca bir de Mefruk seci vardır. Cümleleri birbirine bağlayan terkip veya kelimelerin her cümlede tekrarlanması ve ondan önce gelen kelimelerin secili olması halidir.
Secide bir takım vasıflar vardır.  Seci az ve eşit sayıdaki kelimelerden kurulmalıdır. Eğer bu eşitlik temin edilmezse sonlarında secili kelimelerin az olmasına dikkat edilir. Secili kelimeler vezin ve revi bakımından eşit olmalıdır. Bir cümledeki anlamı seci yapmak için diğer bir cümledekini tekrarlamak kusurudur. Anlamın söze değil, sözün anlamına bağlı olması gerekir.