Aklında ne varsa? » Sanat-Edebiyat

Ab-ı Hayat Nedir?

admin — Wed, 04 May 2011 21:53:37 +0000

İçenleri ölümsüzlüğe kavuşturduğuna inanılan hayat suyudur.Efsaneye göre birgün İlyas ve Hızır peygamberler bu suyu bulup içmişlerdir ve kıyamete kadar yaşayacaklardır.İskender ‘Zülumat’ (Karanlıklar) ötesindeki bu suyu bulmak için, Hızır peygamberin yardımıyla yollara düşmüş fakat birbirlerini kaybetmişlerdir.İsteğine ulaşamayan İskender de geri dönmüştür.

Ab-ı Hayat tasavvufi bir terim olarak gerçek aşkı belirttiği gibi insanı ölümsüzlük sırrıma ulaştıran ilahi bir anlamı da vardır.Edebiyatta ince saf söz demektir.

Ab-ı Hayat’ın eş anlamları,Ab-ı Beka,Ab-ı Zindegani,Aynü-l – Hayvan,Çeşme-i Hayvan,Ab-ı Cavidandır.

Ab-ı Hayat olmayacak kısmet ey gönül

Bin yıl gerekse Hızır ile Seyr-i Skender it

Zeynep Hatun

Ayrıca Bakınız:

Adli (Sultan 2. Bayezid)

admin — Mon, 02 May 2011 00:05:16 +0000

Divan şairidir.Osmanlı şair sultanlarından Amasya’da doğdu. Fatih Sultan Mehmet’in oğludur. Şehzadeliği sırasında iyi bir eğitim gördü.Alim şair ve sanatkarlar arasında yetişti.Sultanlığı zamanında pek çok sanatkar ve bilgini himaye etti.Açık anlaşılır bir dille yazdı,şiirleri samimi duygularını ifade eder,bir divanı vardır.

Ayrıca Bakınız:

Afrozim

admin — Fri, 25 Sep 2009 22:25:33 +0000

Çeşitli konular üzerinde mutlaka bilinmesi gereken ana hususları kısa, açık ve anlaşılır bir biçimde anlatma sanatıdır. Yazarların derin mana yüklü vecizelerine de bu isim verilir.

Ayrıca Bakınız:

Antoloji

admin — Sat, 05 Sep 2009 18:39:56 +0000

Edebiyat ve müzikte gerçek sanat eseri değerindeki örenekleri içine alan derleme anlamındadır.Yunanca anthos (çiçek) ve legein (toplamak) kelimelerinden meydana gelir.
Batı’da ilk Antoloji örneklerini Yunanlılar vermişlerdir. Gadaralı Meleagrosun ve Makedonyalı Filippos’un Stephanos(çelenk) adlı derlemeleri ilk antolojilerdir.Sonraki yüzyıllarda yazılan diğer ünlü antolojileri şöyle sıralayabiliriz;Antoloji: Bizanslı rahip Konstantinos Kephanas 19. yy ‘da hazırladı. Planudes antolojisi,Floransa’da yayınlandı,Platina el yazması antolojisi,18 yy’dan sonra antoloji çalışmaları önem kazanmıştır. Türk edebiyatında da Divan-ı Lügat’it Türk ilk antoloji olarak kabul edilir.Türkçe’de ilk şiir antolojisi ise, Ömer Bin Mesid’in 1436′da yazdığı,1978′de profesör Mustafa Canpolat’ın latin harfler ile yayınladığı Mecmuatü’n – Nezair’dir.

Ayrıca Bakınız:

Arabesk

admin — Sun, 11 Oct 2009 13:54:54 +0000

Arabesk müzik, Türkiye ‘ de daha çok 1960 ‘lı yılların sonlarına doğru yaygınlaşmaya başlayan müzik türü için kullanılan bir terimdir. Bu müzik türünde, arap müziğine özgün makamlar, Doğu ve Batı şarkılarının karışımından oluşan bir orkestra tarafından icra edilir. Arabesk müziğin ülkemizdeki ilk temsilcilerinden biri olan Orhan Gencebay karamsarlık, yalnızlık, umutsuzluk motifleri taşıyan ve arap müziğinden esinlenerek yazdığı şarkılarıyla bu türün geniş halk yığınlarında yayılmasında etkili oldu. Fredi Tayfur, Gülden ve Neşe Karaböcek vb. de aynı yolu izleyerek bu türün yayılmasına katkıda bulundular. Arabesk müziğin geleneksel halk müziğini ve sanat müziğini yozlaştırdığı yolundaki tarışmaların yoğunlaşması üzerine bu türü benimsemiş sanatçıların radyo ve televizyon programlarına çıkarılması bir dönem önlenmiştir.

Ayrıca Bakınız:

Aşık Veysel Şatıroğlu ( 1894-1973 )

admin — Fri, 25 Sep 2009 22:36:16 +0000

Şair ve ozandır. Sivas’ın Şarkışla ilçesinin Sivrialan Köyü’nde doğdu. 7 yaşında iken çiçek hastalığından kör oldu. Saz çalmayı öğrendi. Siviralana gelen aşıkları dinleyerek saz şiirini öğrendi. Cumhuriyetin 10. yılında Ankara’ya gelerek şiirler okudu ve sonra yurdu dolaştı. Bazı köy enstitülerinde halk türküleri öğretmenlği yaptı. Doduğu köyde öldü. Cumhuriyet döneminin en büyük saz şairlerinden olan Aşık Veysel şiirlerinde aşk, yaşam sevinci, özlem, gurbet ve tabiat temalarını işledi. Ümit Yaşar Oğuzcan şairn şiirlerinin tamamanı derleyip , İş Bankası Kültür Yayınları arasında çıkardı ( Dostalar Beni Hatırlasın 1970 ).

Ayrıca Bakınız:

Bahattin Karakoç ( 1930 – )

admin — Fri, 25 Sep 2009 21:32:47 +0000

Şair Kahramanmaraş’ın Ekinözü ( Cela ) ilçesinde doğmuştur. Abdurrahim Karakoç’un ağabeyidir. Hasanoğlan Köy Enstitüsü sağlık bölümünü bitirdi ( 1949 ). Sağlık memuru olarak çalıştı.
Önce Aşık tarzında şiirler yazdı. Sonra serbest nazıma yöneldi. Şiirleri; Köy, Kızılelma, Çağrı, Fedai, ve Töre gibi dergilerde çıktı. Şairin hikaye denemeleri de vardır. Bazen ” Aşık Rahmani ” mahlasınıda kullandı.

Eserleri:

Mevsimler ve Ötesi (1962) , Seyran (1973), Zaman Bir Beyaz Türküdür (1974) , Sevgi Turnaları (1975), Ay Şafağı Çok Çiçek (1983), Kar Sesi (1983), İlkyazda (1984), Bir Çift Beyaz Kartal (1986), Menzil (1991) , Uzaklara Türkü (1991), Güneşe Uçmak İstiyorum (1993) , Beyaz Dilekçe (1995) , Güneşten Öte (1995) , Dolunay Şiir Güldestesi (1996) , Leyl ü Nehar Aşk (1997), Aşk Mektupları (1999), Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman, Ay Işığında Serenatlar , (2001) , Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri (2004), Ben Senin Yusuf’un Olmuşum ( 2006 )…

Ayrıca Bakınız:

Baki ( 1526 – 1600 )

admin — Tue, 06 Oct 2009 16:14:22 +0000

Divan şairidir. İstanbul’da doğdu. Asıl adı, Mahmut Abdülbaki’dir. İyi bir medrese eğitimi gördü. Meslek hayatına müderris olarak başladı. Çok istediği halde Şeyhülislam olamadan İstanbul’da öldü.
Divan Edebiyatı’nın önde gelen şairlerindendir. Sağlığında Sultanü’ş-şuara ve Melikü’ş-şuara ünvanlarını aldı. Baki, şiirlerini söz ve mana sanatları ile süslemiş, Türkçe’nin ifade imkanlarından, mecazlarından bolca faydalanmıştır. Kasideleri, gazelleri, divan şiirinin en güzel örneklerindendir. Kanuni için yazdığı mersiyesi türünün en güzel örneklerinden kabul edilir.
Eserleri:
Divan Me’alimü’l-yakın fisireti
Seyyidü’l – Mürselin
Fazailü’l- cihad
Fazail-i Mekke

Ayrıca Bakınız:

Bezm Nedir?

admin — Thu, 03 Sep 2009 20:10:23 +0000

Sohbet, muhabbet, içki meclisi demektir. Bu kelime edebi eserlerde ve özellikle divan şiirine tek başına kullanıldığı gibi, çeşitli tamlamalar halinde de geçer. Bezm-i Nüşanüş (Durmadan içki içilen meclis); Bezm-i Vuslat (Kavuşma, birleşme meclisi); bezm-i muhabbet (aşk meclisi), bezmi mey, içki içilen meclis vb.
Tasavvuf ehlinin yazdığı eserlerde bezm kelimesi çoğu zaman bezm-i elest şeklinde geçer. Bu tamlama ezelde yapılan toplantı, ruhlar meclisi demektir. “Kalu bela”, “Bezm-i Ezel” ve “Beli Ahdi” diyede bilinir. Bu meclis Allah ın ruhlara “Elestü bi rabbiküm” yani “ben sizin rabbiniz değil miyim” sorusunu sorduğu ve “beli” evet cevabını aldığı meclistir.

Ayrıca Bakınız:

Bozlak

admin — Fri, 25 Sep 2009 22:40:42 +0000

Halk edebiyatında bir ezgi türüdür. Konusunu aşiret kavgalarından, kan davalarından, aşk maceralarından almıştır. Daha çok Güney ve Orta Anadolu bölgelerinde söylenir. Avşar Bozlağı, Urum Bozlağı gibi çeşitleri vardır.